Category: Journal

HodiaÅ­ mi iris al kliniko, por min vakciniĝi. Estas pli ol dek jaroj depost mia lasta vakcinado, do mi recevis multajn. La plej malbona estas la vakcino kontraÅ­ la flava febro. Äœi doloriĝas mian brakon — ja la dekstra, ĉar jam estis multaj en mia maldekstra! Nun mankas nur letero de iu en Kamerunio, min invite, por obteni vison.

Laboro daÅ­ras enue. Mi forirus post sekundo, se estas iu alia. Nuntempe mi devas lerni tute novan sistemon — kaj ĉi-uzante skribi novan programon, kies specifado ne ekzistas, antaÅ­ du semajnoj!

Iu mi diris, ke post ses monatoj oni revenos al lingvoj. Sed kiuj aliaj promesoj de la administruloj al mi iu ajn realiĝis? Nul. Nulo. Nenio. Do mi devas serĉi alie. Damne.

Kial iĝas pli kaj pli malfacile vekiĝi, mi aĝiĝante? Ĉi-matene mi sentis, ke mi estis sufokanta. Estis grandega puŝo sur mia tuta korpo. Sed mi dormis dum preskaŭ ok horoj. Mi ne comprenas kial.

Mi devos vekiĝi tro frue morgaŭ. La elektro malekiĝos, kaj mi devos gardi la komputilojn. Eble mi povos ŝanĝi mian dormhoraron. Mia celo estis vekiĝi frue kaj ekzerci. Oni veros.

Neniu en la biblio preĝis, ke li sentus pli bone. Sed mi hezitas skribi ĉi tie pri mia emocia stato. Estas iuj en mia vio, kiuj rigardus malbonajn emociojn kiel propraj kulpoj. “Vi devas simple plu fidi je la eterna,” min aldiris iu. Estas multaj aferoj pri kiujn mi povas paroli:

• Mi ne estas kontente ĉe mia laboro. Nuntempe ni ne faras esplorojn, sed nur konstruas ttt-ejojn por klientoj. Do estas enuege, kaj mia entuziasmo suferas. Mi estas faranta kosma-spacan ludon, sed tre malrapide.
• Mi ne havas amikinon, ha ha! Mi ĉiam aldiris min, ke neniam mi plendos pri ĉi tia temo, sed ĉi tie mi estas… Estas plu ol du jaroj depost mia terureca fianĉeco. Mi promenis kun kelkaj fraÅ­linoj, sed nenio evoluas ajn. Ah, bone. Estas multaj junaj virinoj ĉe mia nova eklezio.

Kiam mi ekfaris ĉi tiun ejon, mi esperis, ke estus vojo al interageco kun aliuj. Sed prekaŭ neniu sin ĝenas komenti postde unu jaro. Pri ĉi tiu temo: mi invitis kvardek personojn al mia novdomfesto. Divenu kiom venis. Verŝajne mi konas, kiuj estas miaj veraj amikoj. Al la ceteroj: vi gluu ĝin en viajn orelojn.

Finfine: mi volus skribi iomete pli intime ĉi tie, sed se vi volas liri aŭ korespondi, lernu Esperanton.

The reason I haven’t posted much in the past few weeks is that I’ve been busy hunting, buying and moving in to my new condo in downtown Vancouver. I’ve been saying for years — the four years I’ve lived in suburban Surrey — that I’d move to Vancouver, and now I have.

The move was triggered by the apparently imminent move of my office from Burnaby to the downtown. This has been delayed, so my hopes for a five-minute stroll to work haven’t quite yet happened. But I think it’s going to be interesting living in the city nonetheless.

It’s still all a little surreal, and I’m not really used to the constand motion and people in the downtown. I find myself absurdly nostalgic at fast-food franchise signs. But going to sleep with the city-glow in the window is also kinda cool.

Everyone in Yaletown is skinny and fashionable, though. I’ll have to lose some weight and get some new clothes, I guess.