Baldaŭ ŝi ekparolos!

Nun staras la demando: kiun linvon paroli krom la angla? Ne estas demando ĉu uzi aliajn lingvojn! Sed estas multaj lingvoj, kaj nur iometo da tempo.

Mi kompreneble unue pensis pri Esperanto, ĉar mia Esperanta povo pligrandas ol mia Klingona, la sola alia lingvo, kion mi esploris en iom da detalo. Mi studiis la Klingonan antaŭ dudek jaroj, do mi forgesis la plejparton.

Mia preskaŭ sola kritiko de Esperanto estas, ke ĝi retenas malbonan patriarkan econ. Ekzistas reformoj, ekzemple riismo, sed mi ne scias ĉu ĝi subteniĝas.

Legi nuntempe la mirinda In the Land of Invented Languages, per Arika Okrent, memorigis min pri la lingvo Láadan. Ĝin kreis Suzette Hadin Elgin por esplori virinajn aferojn, kiujn ne povas facile esprimiĝi per niaj aktuala patriarkaj lingvoj.

Inter multaj interesaj trajtoj, en Láadan la ina estas la nemarkata sekso, kaj Láadan ankaŭ estas tona lingvo.

Do mi pensas, ke estos interesa provo. Sed mi (elble ni) devu lerni Láadan rapide!

Loĝante en Vankuvero, Emily certe lernos la Francan kaj la Mandarenan. La Francan per siaj gepatroj, kaj la Mandarena espere per la najbaroj.

Oni ne povas koni tro da lingvojn!