Estas ĉiam multaj manieroj esprimi tiun, kiun oni volas diri. Sed kutime estas plej populara vojo paroli, kies uzo distingas inter flua kaj malflua uzantaj.

Do kial neniam ajn rekomendiĝis la Fundamenta Krestomatio al mi? Estas granda ekzemplaro de stilo kaj kutimoj de Esperanta uzado.

Ĝies stilo estas kompreneble klasika, sed ĝi estas solida bazo sur kio kreskigi onies esperantan sperton.

Verŝajne kreskas granda grupo studante la Na’vi post la ekapero de la filmo. Ekzistas pluraj retejoj, kie oni povas ĝin eklerni.

Tute krome, kial mi ofte ricevas ruslingvajn spamajn komentojn ĉi tie?

I just watched a TED Talk by Bill Stone from 2007, who vowed to lead a prospecting expedition to the Shackleton crater on the south pole of the moon, which definitely contains millions of tons of hydrogen, possibly in easy-to-access ice deposits.

Without any return fuel.

That’s my kind of space mission. Gratuloj je SpaceX, kiu sukcese lanĉis komercan sateliton antaŭ kelkaj tagoj. Unu malgrana paŝo cele al ĉies kosma aliro, ne nur registaraj burokratoj.

Mis ĵus rigardis TED Talk de Bill Stone de 2007, kiu votis estri esploran ekspedicion al la kratero Shackleton je la suda poluso de la luno.

Sen iom da karburaĵo por reveni.

Tian kosmomision mi ŝatus. ]]> http://balafon.net/archives/882/feed 1 http://balafon.net/archives/839 http://balafon.net/archives/839#comments Fri, 22 May 2009 23:05:25 +0000 Gordon http://balafon.net/?p=839 Bebineto Emily videble estas kreskanta ĉiutage. Hieraŭ kuŝante en ŝia liteto ŝi klare kaj cele frapis ludileton pendigitan je la lita flanko. Poste dum mi nutris ŝin de patrin-lakta botelo, ŝi uzis sian brakon movi la botelon al pli konvena loko.

Baldaŭ ŝi ekparolos!

Nun staras la demando: kiun linvon paroli krom la angla? Ne estas demando ĉu uzi aliajn lingvojn! Sed estas multaj lingvoj, kaj nur iometo da tempo.

Mi kompreneble unue pensis pri Esperanto, ĉar mia Esperanta povo pligrandas ol mia Klingona, la sola alia lingvo, kion mi esploris en iom da detalo. Mi studiis la Klingonan antaŭ dudek jaroj, do mi forgesis la plejparton.

Mia preskaŭ sola kritiko de Esperanto estas, ke ĝi retenas malbonan patriarkan econ. Ekzistas reformoj, ekzemple riismo, sed mi ne scias ĉu ĝi subteniĝas.

Legi nuntempe la mirinda In the Land of Invented Languages, per Arika Okrent, memorigis min pri la lingvo Láadan. Ĝin kreis Suzette Hadin Elgin por esplori virinajn aferojn, kiujn ne povas facile esprimiĝi per niaj aktuala patriarkaj lingvoj.

Inter multaj interesaj trajtoj, en Láadan la ina estas la nemarkata sekso, kaj Láadan ankaŭ estas tona lingvo.

Do mi pensas, ke estos interesa provo. Sed mi (elble ni) devu lerni Láadan rapide!

Loĝante en Vankuvero, Emily certe lernos la Francan kaj la Mandarenan. La Francan per siaj gepatroj, kaj la Mandarena espere per la najbaroj.

Oni ne povas koni tro da lingvojn!

Antaŭ du semajnoj, mia avino ekmalsanis. Mia patro revenis de Qatar ŝin vidi, sed ŝi mortis iam antaŭ ke li alteriĝis. Kelkaj da mia familio ekgastis ĉi ni, do ni ne multe povas esti sole. La funebraĵoj, en kio mi evidente kantos, okazos je la venonta mardo.

Inter ĉiuj Andrea kaj mi vidis tri-ampleksan ultrasonan imagojn de nia naskiĝonta filino. Nin tre afekciis.

* Ne havante mian vortaron ĉe laborejo, mi ne certas, ĉu “stres” estas prava esperanta vorto.

Marred a little by the inch of snow we got on Saturday.

/

Ni ja prenis etenditan semajnfinon, kaj veturis al Sequim, Washington, je la duoninsula Olimpika (la nomo prononciĝis unusilabe, ofte okazigante ridetojn). Tre bela pejzaĝo: kampoj de tulipoj kaj lavendoj, kun krutaĵetoj apud la serena markolo de Juan de Fuca.

Iomete difektita per la du centimetroj de neĝo sabate.